امروزه بهترین روش جایگزینی دندان های از دست رفته ایمپلنت یا کاشت دندان است ایمپلنت های دندان شامل سه قسمت هستند :

۱- فیکسچر پایه اصلی
۲- باتمنت یا قطعه پروتزی
۳- روکش
در این روش کاشت دندان قسمتی به نام فیکسچر fixture پیچ با روکش تیتانیوم با یک عمل جراحی ساده ( حتی در بعضی از موارد بدون نیاز به عمل جراحی ) داخل فک قرار داده می شود که در حقیقت نقش ریشه دندان از دست رفته را بازی می کند سپس با گذاشتن قطعا ای به نام abutmet روی قسمت اول fixture تاجی را برای پیچ تیتانیوم تعبیه کرده و با قالب گیری و گذاشتن روکش روی آن ، هم زیبایی و هم شکل دندان تقریبا به فرم یک دندان طبیعی در می آید .

انواع ایمپلنت های دندان کدامست؟ تفاوت بین آن ها در چیست؟

از لحاظ تاریخی دو نوع ایمپلنت دندان وجود دارد
۱٫آندو استیل
۲٫ساب پریواستیل

ایمپلنت آندواستیل ” درون استخوانی ” است یعنی روی استخوان فک و در زیر بافت لثه قرار می گیرد و همانند دندان مصنوعی ثابت می باشد .
ایمپلنت ساب .پریواستیل امروزه مورد استفاده قرار نمی گیرد زیرا درمقایسه با ایمپلنت های آندواستیل٬ با دوام نبود اگر چه عملکرد ایمپلنت دندان جایگزین شدن به جای دندان فرد است٬ کاربردهای دیگری هم در دندانپزشکی دارد. به سبب
ثبات و استحکامشان٬ ایمپلنت ها ی دندان می توانند برای نگه داشتن دندان مصنوعی به عنوان پایه به کار روند و یک مجموعه ی متناسب و باثباتی را فراهم کنند. همچنین٬ برای کارهای اورتودنسی٬ مینی ایمپلنت هایی ساخته شده
و دندان ها را به جای مناسب حرکت می دهند. مینی ایمپلنت ها (TAD ) است که به صورت موقتی به کار می روند کوچک اند و به صورت موقتی به استخوان دندان متصل می شوند تا لنگرگاهی برای جا به جا شدن دندان ها باشند. این ایمپلنت.ها بعد از قرارگرفتن دندان ها در جای مناسب و دلخواه خارج می شوند

مزایای کاشت ایمپلنت :

- ثابت است و دیگر نیازی به خارج کردن پروتز از دهان خود ندارید .
- در روش ایمپلنت ،مانند دیگر درمانها نیاز به تراشیدن دندانهای سالم مجاور نیست .
- ظاهر دندان ایمپلنت بسیار شبیه دندان طبیعی بوده و با دندان طبیعی تفاوت ظاهری ندارد.
- در هنگام صحبت کردن و غذا خوردن احساس راحت و خوبی خواهد داشت .
- از تحلیل لثه و  استخوان و پیری زودرس صورت و در نهایت جراحی لثه تحلیل رفته جلوگیری می کند.

کاندیدای مناسب ایمپلنت

با توجه به پیشرفت های صورت گرفته در علم ایمپلتولوژی و ارائه روش های نوین و پیشرفته جراحی ایمپلنت دندان و پیوند استخوان تقریباً در هر بیمار و در هر نوع استخوانی وجود دارد.

بیمار به چه مقدار استراحت نیاز دارد؟

توصیه می شود که بیمار در روز جراحی و یک روز پیش از آن فعالیت های شدید انجام ندهد.امکان دارد بیمار دچار کمی تورم شود و بسته به شرایط,طول مدت استراحت وی متفاوت است.

به طور کلی افرادی که مناسب دریافت ایمپلنت نیستند شامل:

افراد بسیار جوانی که فک آنها به حد کافی رشد نکرده است؛ بانوان باردار؛ افراد سیگاری (کشیدن سیگار باترمیم طبیعی بافت های بدن تداخل می کند و احتمال موفق بودن ایمپلنت ها را کاهش میدهد ) ؛ افراد الکلی یا معتاد؛ افرادی که پرتو درمانی در ناحیه سر و گردن داشته اند؛ افرادی که بیماری های مزمن مثل فشار خون بالا، دیابت ، هموفیلی و بیماری های بافت همبند داشته اند؛ افرادی که داروهای خاصی مثل استروئید و کورتن استفاده می کنند؛ افرادی که دندان قروچه دارند، می باشند که احتمال شکست و بروز عوارض کاشت دندان در این افراد زیاد است.

مراقب عفونت باشید

بزرگ‌ترین عامل شکست‌های اولیه در مرحله یکپارچه شدن ایمپلنت با استخوان به دلیل عفونت یا عدم ثبات کافی ایمپلنت در جایگاه خود است. در حالی که مورد دوم به تکنیک عمل و جراح مربوط می‌شود اما عفونی شدن ایمپلنت بسیار به مراقبت‌های پس از آن بستگی خواهد داشت. شستشوی مداوم با دهان‌شویه‌های دارویی و استفاده از سواب‌های پنبه‌ای آغشته به کلرهگزیدین یا مسواک‌های خیلی نرم برای برداشتن ذرات و بقایای غذا از محل جراحی و همچنین استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های تجویزشده به‌وسیله جراح تا آخرین دوز و در فواصل زمانی تعیین شده کارساز است.

ایمپلنت را مسواک بزنید

پس از برداشته‌شدن بخیه‌ها باید ناحیه ایمپلنت‌شده در داخل دهان کاملا مسواک‌زده شود. زدن مسواک به صورت ۳ بار در روز و همچنین استفاده از دهان‌شویه‌ها یا حتی آب معمولی یا سرم فیزیولوژی پس از هر وعده غذا به حذف ذرات غذایی و بافت‌های نکروزه که باعث تجمع و لانه‌گزینی میکروب‌ها می‌شوند بسیار کمک خواهد کرد.

بهداشت دهان را رعایت کنید

در قسمت‌هایی از دهان که به دلیل وجود پروتز‌های ثابت یا متحرک یا بیرون‌زدگی پرکردگی‌های دندانی، احتمال گیر غذایی یا تحریک لثه و ایجاد آماس وجود دارد، لازم است پس از هر وعده‌غذایی و به کمک نخ‌دندان و مسواک‌های مخصوص سطوح بین‌دندانی و زیر پونتیک‌ها را تمیز کرد. در نواحی غیرقابل دسترسی مانند سطوح پشتی دندان‌های عقل و آسیا‌های بزرگ که امکان مانور از مسواک‌های معمولی سلب می‌شود، می‌توان از مسواک‌های بچگانه که در اندازه‌های کوچک‌تری هستند، استفاده کرد.

هر ۶ ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه کنید

مراجعه‌ مداوم ۶ ماهه به دندان‌پزشک برای اندازه‌گیری عمیق شیار لثه‌ای و همچنین بررسی احتمال وجود آماس، گیر غذایی و تحلیل استخوان در اطراف ایمپلنت، بسیار ضروری است. اگر جراحی و قرار دادن پروتز به‌وسیله یک نفر انجام شده باشد، باید به وی مراجعه کرد اما اگر جراح پس از قرار دادن ایمپلنت در فک برای انجام مرحله بارگذاری شما را به متخصص پروتز یا دندان‌پزشک دیگری ارجاع کرده است، مراجعه‌های سالیانه شما برای چکاپ ایمپلنت باید به دندان‌پزشکی باشد که مرحله پروتز شما را انجام داده است. بالطبع اگر وی در جریان معاینه‌های سالیانه تشخیص دهد که نیاز است شما به‌وسیله جراح نیز مورد معاینه قرار گیرید در آن صورت خود وی شما را نزد جراح اولیه هدایت خواهد کرد.

برای تمیز کردن ایمپلنت از اشیای نوک تیز استفاده نکنید

هرگز برای تمیز کردن غذا از اطراف ایمپلنت‌های خود از خلال دندان یا وسایل فلزی نوک‌تیز استفاده نکنید زیرا این قبیل اشیاء می‌توانند به سد شکننده بافت نرم اطراف ایمپلنت صدمه وارد کنند و باعث شروع آماس در محل شوند.

عمر مفید ۲۵ سال را برای ایمپلنت ها انتظار داشته باشید

امروزه با به کارگیری تکنولوژی‌های جدید در طراحی کلی و ساخت سطوح خارجی ایمپلنت‌ها، عمر عملکرد آنها در فک بسیار افزایش یافته و معمولا ایمپلنت‌ها برای زمانی بیشتر از ۲۵ سال کارکردن در استخوان فک آماده شده‌اند. بهره‌وری بهینه از این ایمپلنت‌ها عموما به مراقبت از آنها، حفظ بهداشت دهان، مراجعه سالیانه به دندان‌پزشک پروتزیست و رعایت توصیه‌های بهداشتی وی بستگی خواهد داشت.

کدام نوع ایمپلنت برای شما مناسب است؟

انتخاب سیستم ایمپلنت و روش آن وابسته به وضعیت استخوان فک و عوامل مربوط به بیمار، مهارت دندانپزشک، هزینه ایمپلنت و غیره است.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)