برجستگی لب با انجام تزریق ژل یا گذاشتن پروتز لب که گوشه لب به اندازه های متفاوت برش داده می شود، می تواند ایجاد شود.لب ها پس از بینی، کلید زیبایی صورت میباشند و کلید یک سوم زیبایی تحتانی صورت می باشند. در بروز احساسات نقش مهمی دارند. در حالت معمولی وقتی به صورت فردی نگاه می کنیم، خطی که از قرار گیری لب ها حاصل می شود به اندازه فاصله بین دو مردمک چشم است، یعنی بزرگتر از فاصله بین دو پره بینی است.

روش های مختلفی برای برجستگی لب ها وجود دارد که ممکن است روش دائمی یا موقت باشد. در روش موقت، تزریق اسید هیالورونیک می باشد. در روش های جراحی بخشی از پوست بیرون لب به موازات خط لب برداشته می شود و پس از جراحی، دوخته می شوند. با این روش لب ها برجسته می شوند.

با استفاده از پروتز لب، یک سفتی خاصی در لب ها ایجاد می شود که بسته به بیمار و حجم مورد نظر، مواد متفاوتی وجود دارد. تزریق ژل های دائمی که آمینوگلیکان است و عوارض زیادی دارد امروزه کاربرد ندارد. ژل های موقت از جنس هیالورونیک هستند که از ترکیبات شبیه بدن هستند.

چه موادی برای برجسته سازی لب ها استفاده می شود؟

از اواخر سال ۱۹۹۰ میلادی همراه با افزایش جهانی درخواست برای اقدامات زیباسازی صورت و افزایش اعمال جراحی زیبایی، استفاده از مواد مختلفی که سازگاری بافتی تقریبا مناسبی داشته باشند، جهت برجسته سازی لب ها بیشتر شد. با تزریق این مواد، جراحان زیبایی سعی می کردند تا لب های نازک تغییر شکل داده را مجددا به صورت برجسته وجذاب درآورند. به طور خلاصه می توان مواد را که به صورت گسترده در برجسته سازی لب ها به کار می روند به موارد زیر تقسیم بندی کرد:

۱) اتولیفن: مواد قابل تزریق که از قسمت درم پوست خود شخص تهیه می شوند، خطر حساسیت ندارند و نتایج آنها موقت است چرا که بدن به سرعت آنها را جذب می کند.

۲) کلاژن: نیاز به تست حساسیت قبل از تزریق دارند، چرا که از بافت های گاوی استخراج می شوند و حدود از ۴ هفته تا ۳ ماه دوام دارند.

۳) درمالوژن: از پوست بیمار تهیه می گردد و تا حدودی دوام و ماندگاری بیشتر از کلاژن گاوی دارد. این مواد ساختار سنگینی دارند و از خلال پوست ظریف لب ها به صورت رگه های سفید و دانه های سفید تا آخر عمر بیمار را اذیت می کند اما این ماده برای پر کردن خطوط و چین و چروک های اطراف لب ها به کار رفته اند که با ریسک بالای ایجاد ناهمواری و پستی و بلندی در اطراف لب ها همراه است و گاه بیمار مجبور می شود که برای خارج کردن آنها مجددا تحت جراحی قرار گیرد.

آماده سازی قبل از عمل شامل چیست؟

پنجره ها را تاریک کنید تا در هنگام روز نیز بتوانید بخوابید.
بعد از عمل تا سه روز نیاز به استراحت مطلق دارید. برای این مدت وسایل سرگرمی نظیر مجله، کتاب، موسیقی، فیلم و … تهیه نمایید.
در صورتیکه قبل از عمل به سرماخوردگی، گلودرد، تبخال یا هر بیماری دیگری دچار شُدید پزشک خود را از آن مطلع نمایید.
از هشت ساعت قبل از ساعت تعیین شده برای عمل مطلقا چیزی نخورید و نیاشامید (حتی آب).
قبل از مراجعه جهت بستری حتما استحمام کنید زیرا استحمام در عرض یکهفته پس از عمل ممنوع است. اصلاح صورت برای آقایان، و پاک کردن آرایش صورت و لاک ناخن برای خانمها ضروری است.
قبل از مراجعه اشیاء فلزی نظیر ساعت، النگو، گیره سر و غیره را خارج نمایید.
جهت بازگشت به منزل یک بالش و یک پتو در اتومبیل بگذارید.
در زمان مراجعه دفترچه بیمه، جواب آزمایشات و تمامی مدارک پزشکی خود را همراه داشته باشید.
روز عمل لباسهای جلو باز (دکمه دار یا زیپ دار) و گشاد بپوشید. از پوشیدن پیراهن یقه بسته، تی شرت و لباس تنگ خودداری نمایید.
هنگام مراجعه یک پاکت آب نارگیل، آب آلوورا یا آب آناناس نیز همراه خود بیاورید.
از هنگام بستری تا ۲۴ ساعت بعد از عمل وجود شخصی که از شما مراقبت کند ضروری است.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)