ارتودنسی چیست وچرا بعضی افراد نیاز به درمان ارتودنسی دارند ؟

ارتودنسی یک رشته ی تخصصی دندانپزشکی است که با مرتب کردن دندانها وفکها برای بهبود ظاهر صورت، لبخند وسلامتی دهان سرو کار دارد.
با درمان های ارتودنسی مشکلاتی نظیر نامرتب بودن یا روی هم افتادگی دندانها،عدم قرار گیری صحیح دندانهای فک بالا وپائین روی هم ،وضعیت نادرست فکین وگاهاً اختلالات مفصل های فکی تصحیح می گردد

درمان در ارتودنسی چه مدت طول می کشد و مراحل آن کدام است؟

درمان های جامع ارتودنسی بر خلاف سایر درمان های دندان پزشکی، نسبتا طولانی تر می باشند و به طور متوسط حدود ۲ تا ۳ سال به طول می انجامند.
در این ارتباط چگونگی حرکت دندان ها، حتی برای دندان پزشکان نیز جالب و گاهی اوقات حیرت انگیز است. با اعمال نیرو به دندان ها بخشی از استخوان اطراف دندان خورده شده و بخش دیگری ساخته می شوند. اگر ناهنجاری فکی وجود نداشته باشد و فقط بی نظمی دندانی مشکل اصلی بیمار باشد، بهتر است درمان تا رویش همه دندان های دایمی یعنی حدود ۱۲ سالگی به تعویق بیفتد.

ارتودنسی و دندانهایی که باید کشیده شوند

ارتودنسی به تنهایی نمیتواند ردیف نبودن (misalignment ) یا بهم ریختگی (crowding ) زیاد دندانها را اصلاح نماید. کشیدن دندان، آشکار سازی دندان نهفته، پیوند نواحی معیوب لثه یا تغییر موقعیت فک یا بخشی از فک برای موفقیت ارتودنسی ممکن است لازم باشد. دندانپزشک مشخص میکند کدام دندان یا ناحیه از استخوان فک نیاز به درمان اصلاحی دارد.

کشیدن دندان به دلایل ارتودنسی

دندانها به علت کمبود فضا در فک ممکن است دچار بهم ریختگی یا حتی نهفتگی شوند. گاهی اوقات یک یا چند دندان دائمی خارج میشوند تا فضا را برای ردیف شدن مناسب دندانهای دیگر فراهم آوردند. دندان شیری ممکن است زمانی که لازم است بیفتد، شل نشده و نیفتد بنابراین باید آن را کشید تا فضای مناسب برای بیرون آمدن دندان دائمی فراهم شود.
دندان عقل ممکن است در درمان ارتودنسی اختلال ایجاد نماید و در بهم ریختگی دندانها پس از تکمیل درمان، نقش داشته باشد بنابراین بهتر است دندان عقل نیز پیش یا بلافاصله پس از درمان ارتودنسی یا کشیده شود.
اگر کشیدن دندان عقل مدت زیادی طول بکشد ممکن است بهم ریختگی و برگشت دندان به حالت قبل (ریلاپس) و حتی نیاز به درمان دوباره ارتودنسی اتفاق بیفتد.
دندان اضافه و یا غایب
در برخی افراد همه دندانهای دائمی رشد نمیکنند. ممکن است بتوان دندان مجاور را کمی حرکت داده و فضای خالی بین دندان ها را به این روش پر کرد. در برخی شرایط نیز بستن فضای بین دندانها به روش ارتودنسی توصیه نمیشود و فضای دندان غایب، باز گذاشته میشود. دراین حالت ایمپلنت دندان برای پر کردن فضای دندان غایب استفاده میشود.
برخی افراد بیشتر از ۳۲ دندان دائمی دارند. این دندان اضافی (supernumerary teeth) معمولا تغییر شکل داده و ممکن است موجب نهفته شدن یا بهم ریختگی دندانهای دیگر شود. گاهی اوقات یک کیست در این دندانهای نهفته تشکیل میشود (همان طور که در دندان عقل میتواند اتفاق بیفتد). کشیدن زود هنگام آن (حتی در سنین ۵ – ۶ سالگی) برای به حداقل رساندن این خطرات، توصیه میشود.
آشکار سازی (اکسپوز) دندانهای نهفته
اگر وجود دندان نهفته ای برای نتایج ارتودنسی مهم باشد، عملی به نام آشکار سازی و باند (expose and bond) انجام میشود تا دندان نهفته را آشکار کرده و براکت ارتودنسی به آن وصل کند. ارتودنتیست از فنر یا الاستیک برای قرار دادن دندان در موقعیت مناسب استفاده میکند.
جراحی اصلاح فک
جراحی اصلاح فک برای تغییر موقعیت همه یا بخشی از فک بالا، فک پایین یا چانه استفاده میشود. با این روش دندانها و فکها در موقعیت جدیدی قرار میگیرند که متوازن تر، سالم تر و با قابلیت بالاتری نسبت به گذشته خواهد بود. پیش از جراحی، براکت ارتودنسی برای آماده سازی فک برای جراحی استفاده میشود. پس از این که فکها از طریق جراحی تغییر موقعیت دادند، درمان ارتودنسی تکمیل شده است. بسته به روش عمل، جراحی اصلاح فک ممکن است در مطب با بیمارستان صورت پذیرد. معمولا شکافهای ایجاد شده برای عمل در داخل دهان بوده و دیده نمیشوند.

در مورد مشکلات دندانی

بسته به مرحله ای که دندانهای فرد در آن قرار دارد درمانهای متفاوتی را می توان انجام داد. دردوره ی دندانهای شیری مهمترین مسئله توجه به رعایت بهداشت وحفظ ونگهداری چون قرارگیری دندانها ی شیری تا زمان افتادن آنها به طورصحیح، اساس شکل گیری و قرار گیری مناسب و کامل از دندانهای شیری تا زمان ا فتادن آنها به طور منظم مورد معاینه دندانپزشک قرار گرفته واز آنها تا زمان افتادنشان به طور طبیعی حفاظت به عمل آید. درصورتی دندانهای شیری دچارپوسیدگی شوند حتماباید ترمیم شده ودرصورتیکه طبق نظر دندانپزشک مجبور به کشیدن آنها شویم بایستی تمهیدات لازم جهت هدایت دندانهای دائمی زیرین دندانهای شیری به وضعیت طبیعی اندیشیده شود.

دوره ی دندانی مختلط،دوره ای است که درآن تعدادی ازدندانهای شیری وتعدادی ازدندانهای دائمی به طورهم زمان وجود دارند.دراین دوران که ازحدود۶ سالگی تا حدود ۱۲سالگی ادامه دارد.ممکن است به دلیل کمبود فضا برای دندانهای دائمی ویا مشکلات فکی،تا هماهنگی هایی دردندانها ویا فکین وجود داشته باشد که نیازبه مراجعه ی صحیح به ارتودنتیست دارد. در دوره ی دندانی دائمی ،هر گونه بهم ریختگی ،روی هم افتادگی،بیرون زدگی، عدم رویش صحیح وبه موقع،نهفتگی دندانهای دائمی یا دیرافتادن دندانهای شیری نیازمند معاینه ارتودنسی می باشد.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)