علت تهوع در هنگام استفاده از دندان مصنوعی برسازی کامل دندان

علل تهوع همراه با دندان مصنوعی جدید عبارت‌اند از:
بلند بودن لبه‌های پروتز خصوصا در خلف پروتز فک بالا و دیستولینگوال فک پایین
لقی پروتز فک بالا
تماس پیش رس و ممانعت از تطابق خوب پروتز با انساج دهان
ارتفاع عمودی زیاد پروتز

علل تهوع در دندان مصنوعی قدیمی:
بیماری معدی-روده‌ای
آدنوئید یا التهاب در راه‌های تنفسی فوقانی
مصرف الکل و سیگار

جایگزینی برای دندان مصنوعی
استفاده از دندان مصنوعی تنها راه احیای ساختمان دهان نیست.
اصولا کاشت دندان از روش های جدید و جایگزین برای دندان های از دست رفته و نوعی دندان مصنوعی ثابت است.
البته هزینه آن سنگین تر است اما هماهنگی با این نوع دندان ها ساده تر است و تفاوت چندانی با دندان طبیعی ندارد.

ایمپلنت چیست و چگونه از آن در درمان بیماران بی‌دندان استفاده می‌شود؟

ایمپلنت‌ها پیچ‌هایی از جنس تیتانیوم هستند که در استخوان فک‌ها قرار داده می‌شوند. روی این پیچ‌ها پروتزی مناسب (براساس تعداد و نحوه توزیع ایمپلنت‌ها) کار گذاشته می‌شود. برای بهبود لقی دندان مصنوعی، ۲ تا ۴ ایمپلنت در فک پایین و حداقل ۴ ایمپلنت در فک بالا قرار داده می‌شود. بر اساس نوع طرح درمان انتخابی به‌وسیله دندان‌پزشک، روی این ایمپلنت‌ها قطعه‌های پروتزی تعبیه می‌شود. دندان مصنوعی هم روی این قطعات سوار می‌شود و گیر کردن این قطعات پروتز مانع لقی و حرکت بیش از حد دست دندان خواهد شد. به دندان مصنوعی سوار شده روی ایمپلنت‌ها، «اوردنچر» گفته می‌شود.

انواع ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت اندوستئال (در استخوان)­ شایع ترین نوع ایمپلنتی است که به کار می رود. انواع گوناگون آن شامل نوع
تیغه ای) است که توسط روش جراحی در استخوان فک قرار) blades استوانه ای) و یا) ٬ Cylinder(پیچی شکل) screw
داده می شود. هر یک از این ایمپلنت ها یک و یا تعداد بیشتری از پروتزهای دندان را نگه می دارد. این نوع از ایمپلنت ها
.معمولا به عنوان جایگزینی برای بیمارانی که پل دندانی دارند و یا دندان ها را کشیده اند٬ به کار می رود
ساب پریوستئال (بر روی استخوان)­ این ایمپلنت ها بر روی فک قرار می گیرد٬ با استفاده از داربست فلزی که بر
روی لثه قرار داده می شود تا بتواند پروتز را نگه دارد. این نوع از ایمپلنت ها در بیمارانی استفاده می شود که نمی توانند
.از دندانی ها مصنوعی متداول استفاده کنند و همین طور در کسانی که ارتفاع استخوانی حداقلی دارند

چه افرادی واجد شرایط ایمپلنت‌ هستند؟ آیا استفاده از این روش محدودیت سنی دارد؟

افرادی که به دلایل مختلف مثل پوسیدگی دندان، بیماری لثه، ضربه، شکستگی و تصادفات و… دندان‌های خود را از دست داده باشند، واجد شرایط ایمپلنت یا کاشت دندان هستند. ایمپلنت باید در سنی که رشد فکی و استخوانی فرد مورد نظر کامل شده باشد، انجام گیرد؛ در خانم‌ها از ۱۶ و آقایان از ۱۸ سال به بالا انجام عمل کاشت دندان مانعی ندارد، به همین دلیل به‌طور مثال برای نوجوان ۱۲ ساله‌ای که دندان کرسی خود را، که بیش از سایر دندان‌ها در معرض پوسیدگی قرار دارد از دست می‌دهد، ایمپلنت توصیه نمی‌شود، بلکه باید با مراقبت و حفظ سلامت بافت‌های استخوانی و فکی و مدیریت فضا در آن ناحیه به دلیل تمایل دندان‌های اطراف به پرکردن آن، اجازه داد سن فرد به میزان مورد نظر رسیده و سپس ایمپلنت صورت بگیرد.

آیا ایمپلنت درمانی مطمئن است وچقدر عمر می‌کند؟

ایمپلنت دندان یک درمان مورد تایید است و طی سالها، امتحان خود را پس داده است. مطابق آمار بیش از ۹۵% از ایمپلنت های جدید بمدت حداقل ۱۵ سال عمر می‌کنند.

هزینه درمان ایمپلنت :

هزینه های درمان بستگی به نوع ایمپلنت های دندانی متغیر است اما حتی الامکان بهتر است از سیستم های شناخته شده و مورد تایید سازمان های معتبر دندانپزشکی استفاده شود . سیستم های ارزان وغیر استاندارد صدمات غیر قابل جبرانی را به بار خواهند آورد ولی ایمپلنت های استاندارد طول عمر نامحدودی دارند . شایان ذکر است هزینه درمان با توجه به تجهیزات و مواد بهره گیری از تکنیک های جدیدنسبت به انواع دیگر پروتز بالا نیست به گونه ای که هزینه یک واحد ایمپلنت تقریبا برابر یک بریچ سه واحدی ایده آل است .

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)