post_image

تعریف فلج مغزی

فلج مغزی به گروهی از بیماریهای غیر مسری و غیر پیشرونده که باعث ناتوانی جسمی و درگیری مغز و اختلال حرکت می شود اطلاق می شود. آسیب مغزیی به طور طبیعی بدتر نمی شود, اما بیماریهای ثانویه بسیار شایع است. قابل توجه ترین آنها مشکلات مختلف ارتوپدیک, اختلالات حرکتی, آرتروز و پوکی استخوان یا استئوپروز هستند.

فلج مغزی قابل درمان قطعی نمی باشد, اما درمانهای استاندارد شامل دارو درمانی, کمکهای مکانیکی, کار درمانی,‌ رفتار درمانی, گفتار درمانی و ورزشهای جسمی می باشد. تمامی این روشها روی کمک به بیمار برای غلبه بر ناتوانائیهای رشدی یا یادگیری راه جدید برای انجام کارهایی که برای او سخت می باشند متمرکز شده‌اند.

درمان فلج مغزی

  • جراح ارتوپد : برای درمان مشکلات استخوان، عضلات، تاندون ها، اعصاب و مفاصل
فیزیوتراپ: برای بهبود حرکات و قدرت عضلات
کاردرمانی: برای آموزش مهارت های زندگی مثل غذا خوردن و پوشیدن لباس
گفتار درمانی : برای حل مشکلات ارتباطی بیمار
مددکار اجتماعی: برای کمک های اجتماعی به بیمار و کمک یه آموزش تحصیلی
روان شناس: برای کمک به بیمار و خانواده وی برای مقابله با استرس ناشی از بیماری
رفتار درمانی :برای بهبود تکامل روحی، احساسی و اجتماعی بیمار
متخصصین دیگر: مثل چشم پزشک، متخصص اعصاب، متخصص تغذیه و …

علائم فلج مغزی

  1. بروز مشکل‌ در مکیدن‌ نوک‌ پستان‌ یا شیشه‌ شیر در همان‌ اوایل‌ شیرخوارگی‌
  2. فقدان‌ تون‌ عضلانی‌ طبیعی‌ (در مراحل‌ اولیه‌)
  3. کندی‌ رشد و نمو (راه‌ رفتن‌، صحبت‌ کردن‌)
  4. سفتی‌ و اسپاسم‌ عضلات‌ (در مراحل‌ بعدی‌)
  5. درجات‌ متغیری‌ از عقب‌ماندگی‌ ذهنی‌
  6. مشکل‌ در هماهنگی‌ و تعادل‌ بدن‌
  7. کری‌
  8. ژست‌های‌ غیرطبیعی‌ بدن‌
  9. لوچی‌
  10. حرکات‌ بی‌هدف‌ بدن‌
  11. تشنج‌

منبع:iranrehab.ویکی پدیا.ایران ارتوپد


Share →