post_image

افت جریان خون به کمتر از ۱۶ تا ۱۸ میلی لیتر در دقیقه به ازاء هر ۱۰۰ گرم بافت مغز نیز می تواند ظرف یک ساعت منجر به مرگ سلولی شود.

سکته مغزی (CVA یا Stroke) به بروز حاد نقائص عصبی که بیش از ۲۴ ساعت طول بکشند و ناشی از ضایعه مغز در اثر اختلال جریان خون آن باشند، اطلاق می شود.

علائم سکته مغزی

۱- سنگینی‌ ناگهانی‌ در اندام‌ یا کرختی‌ و ناتوانی‌ در کنترل‌ عضلات‌ و ضعف یا فلج یک طرفه بدن
۲- کاهش هوشیاری‌ و یا اختلال شدید حسی یک طرفه
۳- اختلال تکلم و یا درک

    آسیب شناسان گفتار درمانی از بزرگسالانی پشتیبانی و حمایت می‌کنند که به دلیل شرایط پزشکی خاصی مانند سکته، سرطان سر و گردن، بیماری پارکینسون و جنون مشکلات برقراری ارتباط و/یا بلع پیدا کرده‌اند.
۴- بروز سردرد ناگهانی و شدید و گیجی
۵- اختلالات‌ بینایی‌
۶- بی‌اختیاری‌ مدفوع‌ یا ادرار

با مشاهده هریک از علائم فوق با حفظ خونسردی و پرهیز از هرگونه اقدام درمانی خودسرانه (بویژه استفاده از داروهای ضد فشارخون یا داروهای قلبی)بیمار را به نزدیکترین مرکز درمانی انتقال دهید.

پیشگیری از سکته مغزی

از آنجایی که نوع کاهش خونرسانی (سکته ایسکمیک)شایعترین علت بیماری سکته مغزی محسوب می شود پرهیز از عوامل زمینه ساز انسداد مجرای عروق، بهترین روش پیشگیری از یبماریست.

۱- فشار خون بالا (شایعترین و مهمترین عامل)
۲- چربی خون بالا

۳- قند خون بالا
۴- مصرف سیگار و الکل
۵- بیماریهای لخته ساز قلبی بویژه اختلالات دریچه ای و ریتم نامنظم ضربان قلب
۶- عوامل با شیوع کمتر مانند کم تحرکی، قرصهای ضد بارداری خوراکی و غلظت زیاد خون

با نگاهی اجمالی به موارد فوق می توان نتیجه گرفت که بسیاری از موارد بروز این بیماری ناتوان کننده و مرگبار با کنترل یا پرهیز از عوامل خطر به راحتی قابل پیشگیری خواهند بود.

درمان سکته مغزی

۱- فاز حاد(بلافاصله تا چندین روزپس از بروز بیماری)
۲- فاز تحت حاد و مزمن(پس از هفته اول تاچندین ماه پس از بروز بیماری)

در فاز حاد پس از بررسی های اولیه و مشخص نمودن نوع سکته و عوامل خطرزا، درمان ها معمولا” شامل پایدار نمودن وضعیت بالینی بیمار، استفاده از داروهای حل کننده لخته مانند rt-PA در موارد انتخابی، کاهش تورم بافت مغز در صورت وجود، تجویز داروهای ضد انعقاد یا ضد پلاکت، استفاده از داروهای محافظت کننده سلولی، انجام جراحی و رفع عوامل خطرزاری بیماری خواهد بود.

سکته ی مغزی یک وضعیت اورژانسی است. در صورتی که فکر می کنید یکی از اطرافیان یا خود شما دچار سکته مغزی خفیف و گذرا شده اید و یا ممکن است به آن دچار شوید، لازم است سریعا به بیمارستان مراجعه کنید. دوره ی توانبخشی بعد از سکته ی مغزی معمولا در همان فاز حاد و بلافاصله بعد از این که شرایط عمومی بیمار به ثبات می رسد، شروع می شود که این زمان معمولا بین ۲۴ الی ۴۸ ساعت پس از بروز سکته است.
متخصصان طب فیزیکی و توان بخشی به بیماران کمک می کنند که به تدریج فعالیت ها و حرکات پیچیده تری را انجام دهند و با فیزیوتراپی سکته مغزی به بیماران آموزش داده و آنها را تشویق می کنند که از اندام هایی که بر اثر سکته مغزی بی حرکت شده اند، استفاده کنند و آنها را در فعالیت هایی که انجام می دهند، به کار ببندند. اولین قدم در توان بخشی بیماران سکته ی مغزی و بازگرداندن آنها به استقلال فیزیکی این است که به آنها کمک شود که به تدریج کارهای اصلی و اساسی روزمره ی خود را به طور مستقل انجام دهند.

 

منبع:دکتر شجاعی میگنا


Share →