post_image

واریس سیاهرگ ها (به انگلیسی: Varicose veins) که از ریشه لاتین Varix به معنای پیچ خورده گرفته شده، به گشاد شدن سیاهرگ‌ها گفته می‌شود. واریس، شایعترین بیماری عروقی انسان است که حدود ۲۰-۱۰٪ جمعیت را مبتلا می‌کند. سیاهرگ‌های واریسی به صورت رگ‌های دراز، گشادشده و پر پیچ‌ و خم و غالباً در سطوح درونی اندام تحتانی دیده می‌شوند. بیشترین میزان شیوع واریس در زنان بین سن ۴۹-۴۰ سالگی برآورد شده‌است.

علائم واریس

بیشتر سیاهرگ‌های واریسی بدون علامت بوده و تنها از جنبهٔ زیبایی به توجه پزشکی نیاز می‌یابند. در صورت علامت‌دار شدن، احساس درد، پری و سنگینی منتشر و غیر اختصاصی در ساق پاها به ویژه پس از ایستادن به مدت طولانی، وجود دارد. گاهی تورم در مچ پا و عروق برجسته در پا دیده می‌شود.

درمان واریس

درمان نگهدارنده (مانند جوراب الاستیک، اجتناب از سرپا ایستادن طولانی و بالا نگهداشتن پا هنگام دراز کشیدن و جوراب ساق بلند کشی) است. در صورت بروز مشکلات اساسی جراحی ضروری است. روش‌های درمانی متداول عبارتند از اسکلروتراپی (تزریق مایع) و جراحی. اندیکاسیون‌های درمان جراحی شامل درد دائم و ناتوان‌کننده، ترومبوفلبیت (لخته شدن) سطحی راجعه، ضایعات و زخم‌های پوستی همراه با خونریزی هستند. همچنین درمان واریس با لیزر نیز امکانپذیر است.

درمان واریس با لیزر

در این روش که بدون بیهوشی عمومی و جراحی صورت می گیرد فیبر نازک قابل انعطاف لیزر را از طریق یک شکاف کوچک (۲-۳ میلیمتری) روی پوست وارد ورید نموده و در حین تابش لیزر آن را از ورید خارج می کنند، بزودی دیواره وریدها روی هم می خوابند و بسته می شوند و نتایج عمل به سرعت برای بیمار محسوس خواهد بود. بیمار می تواند بلافاصله بعد از درمان راه برود و به فعالیت های روزمره خود باز گردد.
باید توجه داشت تمام رگ های واریسی قابل درمان با لیزر نمی باشند و گاهی روش لیزر با سایر روش ها از جمله جراحی توأمان انجام می گیرد.
بعد از درمان با لیزر استراحت خاصی لازم نیست، بیمار تا یک هفته بانداژ داشته و از چند ساعت بعد از درمان هم می تواند با پاهای خود حرکت کند و به فعالیت های روزمره خود باز گردد.
با این روش در ۹۷% موارد بهبود در جلسه اول ایجاد می شود و در موارد عدم پاسخ امکان تکرار روش و بهبود ۱۰۰% می باشد.

منبع: مرکز تحقیقات کاربرد لیزر در پزشکی، ویکی پدیا


Share →